Archive for the ‘jak wyglądała starożytność’ Category

February 12th, 2010  Posted at   Uncategorized, ciekawe antyki, jak wyglądała starożytność
   |   No Comments

Minos legendarny król Krety, słynny z rozumnych i sprawiedliwych rządów. Dzięki umiejętnej polityce i rozległym stosunkom handlowym potrafił podnieść potęgę Krety. Wg mitu był synem Zeusa i Europy, bratem Radamantysa i Sarpedona. Z M. wiąże się legenda p Pazyfae i Minotaurze, dla którego M. kazał Dedalowi wybudować pałac zwany labiryntem, zamieniony później na pałac królewski. Mit o M. jest prawdopodobnie odbiciem historii Krety. Wykopaliska archeologiczne potwierdziły istnienie labiryntu, a także wysokiej cywilizacji nazwanej przez historyków (od imienia M.) minojska lub egejską (zob. egejska kultura).

Minotaur (Minótauros) mit. potwór w postaci pól byka, pół człowieka, zrodzony przez Pazyfae, żonę Minosa. W obawie, by potwór nie szkodził mieszkańcom Krety; Minos kazał wybudować Dedalowi dla M. specjalny pałac nazwany labiryntem, z którego Af. nie umiał się wydostać. Ateńczycy mieli obowiązek składania corocznie 7 dziewoząt i 7 chłopców na żer dla Af. Od haraczu tego uwolnił Ateny dopiero Tezeusz, który zabił Af. Legenda ta jest prawdopodobnie odbiciem politycznej zależności Aten od. Krety w zamierzchłej przeszłości.

February 12th, 2010  Posted at   dawne dzieje interesują, jak wyglądała starożytność
   |   No Comments

Mimas1 mit. 1. gigant zabity przez Aresa czy Zeusa w walce gigantów z bogami olimpijskimi. 2. towarzysz Eneasza, zabity przez Tur-nusa czy Mezentiusa.

Mimas2 lesista góra w Jonii na półwyspie, który otacza od wschodu zatoka Hermaicka, od zachodu zaś Morze Egejskie.

mimijamby (gr. mimfamboj, łac. mimiambi) rodzaj mimów, krótkie sceny rodzajowe z życia codziennego pisane trymetrem jambicznym lub cholijambicznym. Forma ta powstała w okresie hellenistycznym, głównym jej przedstawicielem w. literaturze greckiej był Herondas z Kos, żyjący w poł. III w. p.n.e. W Rzymie m. tworzył Cn. Matius.

Mimnermos z Kolofonu, grecki poeta elegijny z początku VI w. p.n.e. (na ten przynajmniej okres przypada rozkwit działalności M.). Warunki polityczne (zajęcie Kolofonu przez Lidów) wpłynęły na charakter jego poezji, którą cechuje zaniechanie tematów politycznych i zwrot ku osobistym przeżyciom; elegia M. jest w przeważającej części zachowanych fragmentów erotyczna, poświęcona fletnistce Nanno

   |   No Comments

Miltiades 1. M. Starszy, syn Kypselosa, jeden z wybitnych przywódców pediaków, przeciwnik polityczny Pizystrata. Na prośbę mieszkańców Chersonezu Trackiego udał się tam, by bronić ich przed sąsiednimi ludami. Został władcą Chersonezu. 2. bratanek poprzedniego, syn Kimona, bohater bitwy maratońskiej. W r. 524 p.n.e. był archontem w Atenach, następnie tyranem Chersonezu. W czasie wyprawy Dariusza przeciw Scytom poparł propozycję Scytów, by zburzyć most na Dunaju, strzeżony przez tyranów greckich, i doradzał wszczęcie walki o wolność Jonii. Po zgnieceniu powstania w Miłecie uszedł do Aten. W r. 490 p.n.e. został jednym z dziesięciu strategów. Przekonał Greków o konieczności walki z Persami w otwartym polu. Pod jego dowództwem Grecy odnieśli zwycięstwo pod Maratonem dzięki genialnemu wykorzystaniu terenu i szybkiemu natarciu. M. wziął następnie udział w.wyprawie przeciw Paros, zajętej przez Persów. Skazany na grzywnę za porażkę, umarł w więzieniu z ran. 3. M. z Azji Mniejszej, apologeta chrześcijański z II w. n.e., występował przeciw walentynianom i mon-tanistom, był autorem 3 (zaginionych) apologii:

Pros Hellenas (Przeciw Hellenom) w 2 księgach, Pros Juddjus (Przeciw Żydom) w 2 księgach i Pros tus kosmikus drchontas hyper filosofias apologta (Apologia filozofii chrześcijańskiej do władców świeckich).

   |   No Comments

Milo l (Titus Amius M. Papinianus) z La-nuvium, syn Papiusa, adoptowany przez dziadka (ze strony matki), Gajusa Anniusa. W r. 57 p.n.e. był trybunem ludowym wraz z Klodiu-szem. Między obydwoma trybunami wybuchła otwarta walka. Przeciw bandom gladiatorów Klodiusza, które terroryzowały Rzym, zwerbował M. takie same oddziały, nie udało mu się jednak przeszkodzić wybraniu Klodiusza edy« lem kurulnym na rok 56; w dodatku został przez niego oskarżony o dokonanie gwałtu. Toteż gdy ubiegał się o konsulat na r. 52, zwalczył go Klodiusz przy pomocy swych band. W dniu l stycznia 52 r. urząd konsula i pretora nie był obsadzony; 20 stycznia bandy Af. udającego się do Lanuwium zabiły pod Aricią Klodiusza, który powracał ze swych posiadłości do Rzymu. Śmierć Klodiusza wywołała w Rzymie zaburzenia, Af, po powrocie do Rzymu z trudem uniknął śmierci. Senat mianował Pompejusza konsulem bez kolegi. M. stanął przed sądem i mimo obrony Cycerona musiał na mocy wyroku udać się na wygnanie. W r. 48 powrócił samowolnie do Italii południowej, gdzie połączył się z Celiuszem Rufusem, wysuwając hasło oddłużenia. Dla przeprowadzenia swych planów zorganizowali oni oddziały złożone z gladiatorów i niewolników, którym obiecali wolność. • Z Rzymu przysłano cały legion dla stłumienia powstania; podczas tych walk Af. został zabity.

   |   No Comments

Milet (gr. MOetos) 1. greckie (jońskie) miasto handlowe na wybrzeżu Azji Mn., ośrodek wytwórczości ceramicznej, tkackiej (słynne tkaniny wełniane), farbiarskiej oraz metalurgicznej. M. łączyły ożywione stosunki handlowe z wybrzeżem Propontydy, Morza Czarnego oraz z Italią, szczególnie z Sybaris. W r. 546 p.n.e. miasto wraz z całą Jonią opanowane zostało przez Persów, przeciwko którym podniosło bunt w r. 500 p.n.e. W r. 494 p.n.e. M. został przez Persów doszczętnie zburzony. Miasto odbudowano po roku 497. Po śmierci Aleksandra W. dostało się pod panowanie Pergamonu, a następnie – Rzymu. W VI w. p.n.e. M. był ośrodkiem jońskiej szkoły filozoficznej. Miasto’ rodzinne Talesa, Anaksymandra i Anaksymenesa. Z najważniejszych zachowanych ruin miasta wymienić należy gymnazjon i buleuterton z okresu hellenistycznego oraz z okresu rzymskiego – termy cesarzowej Paustyny, teatr i bramę targową, obecnie częściowo rekonstruowaną w Muzeum Per-gamońskim w Berlinie. Wykopaliska archeologiczne na terenie M. prowadził Theodor Wiegand w latach 1899 -1914. 2. miasto na północnym wybrzeżu Krety; za czasów Stracona znajdowało się już w ruinie.


Copyright 2010 Starożytni rzymianie | Designed by Rebecca Ring
Powered by WordPress